✍ قِصِّہ‌‌های یک قاصِدَکِ بُلــندپَـروازِ خـُوش‌خَبَر

دفترْ خاطراتِ مجازیِ من
✍ قِصِّہ‌‌های یک قاصِدَکِ بُلــندپَـروازِ خـُوش‌خَبَر

مهربون‌خدایِ من :
هَمـــــہ‌ی شَــــہر بہ بیچــارگـے‌اَم خندیدند
پَـــس چہ خوبَـستـ سَــرَم پیشِ تو پاییـــن باشـَـد

************************************************
الهی هَب لى کمال الاِنقطاعِ الیک...
خدایا کمال جدایى از مخلوقات را، براى رسیدن کامل به خودت به من ارزانى کن.

+مناجات شعبانیه


۱.این چند روز وقتی می‌دیدم بعضی پسرای کلاس مشکی پوشیدن و با خودم می‌گفتم یعنی کسی رو از دست دادن؟ و یادم میومد که واسه شهادت امام علی( علیه السلام) مشکی تن‌شونه، حس خوبی بهشون پیدا می‌کردم. گفتم پسرا چون دخترا به جز چند نفر بطور پیش‌فرض مشکی‌‌پوش هستن :|

۲.دیشب تا شش و نیم بیدار بودم و اصلا هم اعصاب نداشتم. سحر که زنگ زدم بیدارشون کنم(خودمونم فکر نمی‌کردیم یه‌روزی من برای اطمینان از بیدار شدن خانواده بهشون زنگ بزنم!)، داشتم پشت تلفن غر می‌زدم که مامانم گفت: من می‌دونم تو دلت تنگ شده! خب، پند اخلاقی من به شما اینه که حتی اگه فهمیدین کسی دلش تنگ شده به روش نیارین. چون ممکنه تنها دلیل خویشتنداریش این باشه که فکر می‌کنه بقیه هنوز نفهمیدن :| امروز قبل از امتحان داشتم به این فکر می‌کردم که نباید به این زودی‌ها میفتادم و با چه رویی واسه بچه‌م تعریف کنم ترم دوم دانشگاه درسی رو افتادم. مامانم زنگ زد و ازش پرسیدم: تا حالا افتادی؟ پند دوم من اینه که قبلش به مادرتون بگین در اون واپسین لحظات طاقت‌فرسای قبل از امتحان گنجایش حرف‌های فلسفی رو ندارین، تا از معنای دیگر افتادن استفاده نکنه و درباره‌ی پستی‌ها و بلندی‌های زندگی و زمین خوردن‌ها و دست روی زانو گذاشتن و بلند شدن‌ها براتون صحبت نکنه! :| هر چند خندیدم ولی نیاز داشتم بشنوم افتاده تا ببینم وقتی به بچه‌م میگم افتادم چه حسی پیدا می‌کنه :| چند روز پیش‌ هم به بابام گفتم دعا کنین من بخونم و نیفتم. و پدر فرمودن از کجا نیفتی دخترم! گفتم درس باباجان درس! گفتند که ان‌شاءالله بیست می‌گیری! :| آدم رو مجبور می‌کنن به شفاف سازی اوضاع! :دی بذارین بهتون بگم مسئله‌ی اصلی چیه! اینه که به شدت به این استاد علاقه دارم و براش احترام قائلم و ازش خجالت می‌کشم! قبل از امتحان که همون‌طور که گفتم فکر می‌کردم اعصاب ندارم مصمم بودم که ده روز بیشتر برای پروژه نمونم اینجا حتی اگه به نمره‌ش نیاز داشته‌باشم. و بعدش در بیست دقیقه‌ای که با بهار صحبت کردم حتی با اینکه ممکنه به نمره‌ش نیاز نداشته باشم، نظرم صد و هشتاد درجه چرخید و مامان رو راضی کردم که بمونم. با خودم میگفتم احتمالا دانشجوی کامپیوتری که از پروژه‌‌ها بترسه به درد لای جرز دیوار یا جرز لای دیوار یا هرچی می‌خوره! ترم اول که به نمره‌ش اصلا احتیاج نداشتم و ترجیح دادم تعطیلات هشت روزه‌م نصف نشه و نزدم. عید هم نمی‌تونستم بخونم و اینم از میان‌ترم! و حالا می‌خوام بالاخره دست به کار شم! از شروع کردن تنهایی می‌ترسم. الآنم چون بعضی از بچه‌ها می‌مونن خوابگاه این تصمیم رو گرفتم. فقط مشکلی که هست اینه که اسمم واسه اعتکاف حرم در اومد و خیلی خیلی خوشحال شدم و الآن دارم فکر می‌کنم که قیدش رو بزنم :| خیلی تصمیم مزخرفیه! :|

۳.درسته که کاملا صلح‌آمیز نه ماه در یک اتاق کنار هم زیستیم ولی هر دو آدم دارای تفاوتی از پایان یافتن کنار هم بودنشون خوشحال میشن فکر کنم! من پارسال خونمون شب‌ها هم با کولر می‌خوابیدم و امسال البته نه الآن، اون اولای امتحانا، لنگ ظهر از دانشکده میومدم و می‌دیدم هم‌اتاقی گرمش نیست و نه تنها پنکه خاموشه، بلکه پنجره هم بسته‌ست و ایشون به اندک نسیمی که از کولر توی راهرو با باز گداشتن در اتاق به درون اتاق میاد کفایت می‌کنه :| دیگر اینکه اگه گوشی اختراع نشده بود و بنده با خانواده حرف نمی‌زدم بالاخره از اینجا فرار می‌کردم! یه روز نشستم فکر کردم که خب چه موضوعاتی هست که دو تا هم‌اتاقی بتونن با هم حرف بزنن و به بیست دقیقه در روز برسه حرف‌ زدن‌شون؛ و به نتیجه نرسیدم :| 


۴.من معتقدم نیمه‌شب‌ها نباید تصمیم حساسی گرفت. پریشب می‌خواستم این کار رو کنم و نکردم. فکر کنم امشب دیگه انجامش بدم! روزها عاقل‌ترم و بهش فکر نمی‌کنم. شب‌ها نیمه‌ی احساساتی وجودم بیدار میشه و فکر می‌کنم!


۵.پست رو با مکالمه‌ای که با یک طفل داشتم به پایان می‌برم و میرم بخوابم! 

برای اولین بار در عمرم یه بچه اومد که سر صحبت رو باز کنه؛ گفت: دبلوبدودبللبو من یاد واکنش‌های پساعطسه‌ای خودم افتادم و گفتم سلام! گفت دویللدوبوبد گفتم خوبی فسقلی؟ به گوشی اشاره کردن و دوباره گفتن دبوبیوربیوبدیل. من بدین شکل نگاه کردم😶 و شیرفهم شد که زبون هم رو نمی‌فهمیم به راهش ادامه داد!


موقع شروع کردن این پست می‌خواستم بعد از اتمامش یه دل سیر گریه کنم. هوا ابری بود. و با خودم فکر می‌کردم در صورتی حالم خوب میشه که یه بارون درست و حسابی بیاد. خدا رو شکر الآن رعد و برق های وحشتناک و خوشگلی می‌زنه :)) و رنگ خاکستری آسمون رو هم دوست دارم. :))

اون کوچه‌ آبیه بود، توش گلدونای رنگی رنگی داشت؟ اگه این آپشن رو هم می‌داشت دیگه چیزی کم نداشت!




دفع غَـمِ دل نمی‌توان کرد
الا به امیـــــد شادمانـے :)

#سعدى
پ.ن: الآن در مرحله‌ی دفع غم این روزای آخر به امید تابستان قرار دارم! :)


گفتم مگر ز رفتن، غایب شوی ز چشمم
آن نیستے که رفتے، آنے کہ در ضمیری!

#سعدی 





بعدانوشت: اگه خدا بخواد امشب هم میریم حرم. به یاد تک‌تک‌تون هستم! به هر حال از بزرگانی همچون شباهنگ یاد گرفتم و لیست نوشتم! شما هم اگه یادتون موند و حال داشتین برای من و بقیه دعا کنین :) با تشکر! :)
قـاصِدَڪــ
۲۷ خرداد ۹۶ ، ۱۸:۱۰ موافقین ۶ مخالفین ۰ ۷ نظر


باز آ کہ در فـراق تـُـو چشــم امیدوار

 چون گوش روزه‌دار بر اللّه اکبـر است ‌ 

# سعدی ‌ ‌



+اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَةِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَةٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناًحَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا.


دعای فرج : عهد با زلف تو بستیم خدا می‌داند.[۴۱]


مولا علی(علیه السلام) : در شگفتم از کسى که آمرزش‌خواهى را دارد و با این حال نومید مى‌شود.



+ دیگر زمین نُت‌های نمناک سکوت مرد تنها را

از گوش چاهی نشنود شب‌ها


#محمدصادق آب پیکر

   

قـاصِدَڪــ
۲۶ خرداد ۹۶ ، ۰۲:۱۱ موافقین ۱۱ مخالفین ۰

 

گریه می‌کنم(حامد جلیلی):

 

+ دعا کنیم واسه هم و برای فرج امام زمان‌مون :) و راستی! ببخشیم همدیگه رو :)

++ ایام ضربت خوردن و شهادت حضرت امیر المومنین (علیه السلام) رو تسلیت می‌گم.

قـاصِدَڪــ
۲۳ خرداد ۹۶ ، ۲۰:۳۶ موافقین ۱۵ مخالفین ۰
رسمش انتظار است. گاهی یک شب و ممکن است حتی یک سال هم طول بکشد. قانونی وجود ندارد. دری اگر بسته باشد، باز شدنش دست من و تو نیست. در را کسی که آن‌طرف دیگرش است باز می کند. من فقط می توانم منتظر باشم. در زدن هم فایده ندارد. خسته شدن و رفتن هم خوب نیست. باید نشست. بهترین جاها برای نشستن، پشت درهای بسته است. پشت در نشستن معصومیتی دارد که فقط پشت در نشسته ها آن‌را می شناسند. پشت در نشستن غربتی دارد که یکی دو درجه بعدش به جوری از فروتنی می رسد که آدم کیف می کند. پشت درهای بسته، یه کف دست جا واسه نشستن و خیلی چیزها برای تماشا کردن. خیلی موسیقی ها برای شنیدن. خیلی قصه ها برای فهمیدن. آنقدر محو تماشا شدن که اگر در هم باز شد بی آن‌که بفهمی غلت می خوری و می روی داخل... 

+بازنشر از کانال Qalampar

قـاصِدَڪــ
۲۳ خرداد ۹۶ ، ۰۵:۱۵ موافقین ۹ مخالفین ۰

انتَ مَوضِعُ عَمَلی*
که تـُــو اوج آرزوی منی
اینجای دعا را بارها تکرار می‌کنم!
بارها، بارها
که تـُــو اوج آرزوی منی، 
که تـُــو اوج آرزوی منی،
کـــه تـــُــو اوج آرزوی منــی.
بیــــا...

*دعای ابوحمزه 

+اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَةِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَةٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناًحَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا.




قـاصِدَڪــ
۱۹ خرداد ۹۶ ، ۰۳:۳۰ موافقین ۱۵ مخالفین ۰
هرچند وقت یک بار به این موضوع فکر می‌کنم. بیشتر بعد از فکر کردن به برنامه‌هایی مانند «از لاک جیغ تا خدا» یا کتاب‌ها و خاطراتی که از زبان تازه مسلمان شده‌ها می‌خوانم. این که تغییر و تحول ناگهانی در جهت مثبت بهتر است یا آنکه از اول آدم در فکرِ آن راه باشد و تلاش کند و کم‌کم سیر صعودی و تکاملی هم داشته باشد؟ مثلا درباره‌ی چادری بودن یا حجاب داشتن. چادر برای من از ۱۲سالگی و با پیشنهادِ شرطی گونه‌ی مادرم شروع شد که جنبه‌ی اجبار هم نداشت. و حتی گاهی فکر می‌کنم آن شرط را گذاشت که من قبول نکنم و به آن فعالیتی که برای ادامه‌اش شرطِ پوشیدن چادر را گذاشته‌بود ادامه ندهم. که خوشبختانه این طور نشد. آن روز من چادر پوشیدم اما چادری نشدم، چون خاطراتی از ۲سال بعد هم بدون چادر به یاد می‌آورم. از ۱۵سالگی به بعد نه پیشنهاد بود، نه عادت و دلبستگی. واقعا دوستش داشتم و بدون چادر احساس می‌کردم که چیزی کم است. بعد از خواندن تعداد زیادی کتاب بالاخره توانستم به چشم میراث حضرت زهرا(سلام الله علیها) به چادر نگاه کنم. وقتی حرف‌های کسانی را که تازه مسلمان یا باحجاب یا دچار هر تغییر مثبتی شده‌اند و ممکن است از خانواده و دوستانشان طرد هم شده‌باشند، می‌شنوم یا می‌خوانم؛ احساس عجیبی بهم دست می‌دهد. احساس می‌کنم نزد خدا عزیزترند. هم برای سخت بودن نقطه‌ی شروع؛ چون طعم زندگی بدون قوانین مربوط به آن را چشیده‌اند و سخت است یکهو و به طور اختیاری خود را از آن کارها محروم کنند. و هم برای سخت بودن شرایطشان بعد از تغییر. مثلا درباره‌ی حجاب؛ شاید مادر آن‌ها مثل مادر من از چادری بودن فرزندشان خوشحال نشود. شاید آن دختر هیچ‌وقت نگاه تحسین آمیزِ پدرش را بعد از مهمانی‌ای که او تنها دختر چادری جمع بوده و یا خوشحالیِ ته صدایش را موقعی که هنگام رانندگی به آینه نگاه می‌کند و با ذوق می‌گوید:«دخترِ با حجاب بابا!» حس نکند. دوستانش مثل دوستانِ خوب و صمیمی من درک نکنند که پوشش او هیچ حجاب و حایلی برای دوستی و رفاقت کردنش نیست و او را از جمع خود برانند. حق هم دارند اگر عزیزتر باشند. گاهی با خودم فکر می‌کنم کاش من هم مثل آنها بودم. و گاهی هم فکر می‌کنم کاش مادرم از کودکی مرا با چادر آشنا می‌کرد! در مستندی خانم دکتری ایرانیِ مقیم یکی دیگر از کشور‌ها(اسمش یادم نیست) را دیدم که در اوایل جوانی و پس از تحقیق و مطالعه به حجاب روی آورده‌بود. می‌گفت در خانواده‌ی ما هیچ اجبار و گرایشی برای ما بچه‌ها در نظر گرفته نشده بود، از هیچ چیز صحبت نمی‌شد. و به معنای واقعی آزاد بودیم که خودمان راه و روش زندگیمان را انتخاب کنیم، اما حالا با خودم می‌گویم کاش پدر و مادرم حداقل از بعضی چیزها برایم صحبت می‌کردند و با آن مفاهیم آشنا می‌شدم. تا زودتر به این نتایج می‌رسیدم و حقیقت را پیدا می‌کردم. اینها را گفتم که تهش بگویم هنوز هم نفهمیدم تغییر و تحول سخت‌تر است یا ثابت‌قدم بودن در ادامه‌ی راه!

۲. شخصی حواسش نبود و به‌جای گفتنِ «من برم کنار آبسردکن آب بخورم» گفت« من برم کنار سردخونه غذا بخورم!» و من یک ساعت او را تحت نظر داشتم تا ببینم کجا دست از پا خطا می‌کند و می‌توانم مچش را بگیرم و در چشم‌هایش زل بزنم و بگویم: فکر کردی من نمی‌فهمم خون‌آشامی؟ و تا بخواهد تغیر حالت دهد و مرا ببلعد بگویم: یه پست پیش‌نویس دارم که توش همه‌چی رو راجع به تو نوشتم و رمزش رو دادم به یکی از دوستام که اگه من مردم اونا رو بخونه و به پلیس خبر بده! کلا تخیلات جنایی دوست می‌داریم!

فکر کنم اول راهنمایی بودم؛ پای ثابت یکی از رویاهایم دزدیده شدن توسط یک مردِ قاتل زنجیره‌ای و زندانی شدن در پشت‌بام یک برج بلند بود! گاهی به این فکر می‌کردم زیرزمین تاریک و نمور بهتر است یا پشت‌بام؟ و می‌گفتم پشت‌بام، چون باید یک ذره مهربانی داشته‌باشد و مرا از دیدن آسمان محروم نکند تا در ادامه‌ی راه من بتوانم عاشقش شوم! مسخره نکنید دیگر! دوست داشته شدن از جانب کسی که همه را به چشم طعمه‌ای برای قتل بعدی‌اش می‌نگرد و معتقد است باید زمین را از آدم‌ها پاک کند؛ یکجور حس با ما به ازین باش که با خلق جهانیِ خاصی دارد! تازه فکر می‌کردم چقدر بیچاره‌ و طفلکی‌است که کسی عاشقش نمی‌شود و من هم که کلا به فکر کار خیر! البته گاهی هم به این فکر می‌کردم که اعتماد به چنین آدمی سخت است. ممکن است برای موردِ جدید بیاید از من هم مشورت بگیرد و من ندانم که مورد بعدی خودم هستم و برای قتل خودم گزینه‌های بهتر و هیجان‌انگیزتری پیشنهاد دهم! بعدترها خشونت را نسبت به خودم نیز در تخیلاتم اضافه کردم. شکنجه‌های او و اعتصاب غذاهای من! هیجان داشت به نظرم! ۳.امشب داشتم کانالی را می‌خواندم که از کتک‌خوردن توسط همسرش هم نوشته بود. یاد خیالاتم افتادم. حالا و در این سن حتی فکر کردن به اینکه کسی را دوست داشته باشم و فکر کنم او هم دوستم دارد و مرا بزند وحشتناک است. اینکه هم  مامن و ماوا و گوش شنوایی باشد برای التیام دردِ دل‌های خارج از خانه و هم خودش دردی باشد که آن‌را نتوانم با کسی به اشتراک بگذارم مگر چند غریبه که مرا از کانالم بخوانند وحشتناک است. اینکه آن زن هم می‌تواند به همسرش فحش دهد و هم بگوید دوستت دارم، برایم غیرقابل درک است. البته شاید بزرگتر که شدم تصورم باز هم فرق کند اما الآن این آن دردم از یارست و درمان نیز همی نیست که من فکر می‌کنم. حالا فکر می‌کنم هیجان با اتفاقات قشنگ‌تری باید چاشنی زندگی باشد نه با اتفاقاتی که وقتی بچه و غرق در کتاب‌های تخیلی جنایی بودم برایم هیجان‌انگیز بود!


نهاده‌است به غبغب ترنج قالی کرمان
نشانده بر عسل لب انارهای بدخشان
نشسته‌است به تختی، به تختی از گل و کاشی
سی و سه بافه رها کرده در شکوه سپاهان
سپرده روسری‌اش را به بادهای مخالف
به بادهای رها در شب کویر خراسان
دو دست داغ و نحیفم میان زلف پریشش
لوار شرجی قشم است در شمال شمیران
برآن شدم که ببوسم عروس شعر خودم را
ببوسمش به خیال گلاب‌گیری کاشان
غزل رسید به آخر هنوز اول وصفم
همین‌قدر بنویسم فرشته‌ایست به قرآن

#حامد عسکری


قـاصِدَڪــ
۱۵ خرداد ۹۶ ، ۰۱:۲۳ موافقین ۸ مخالفین ۰ ۱۷ نظر

اِنَّکَ قَریبٌ مُجیبٌ

 تـُــو نزدیک و پاسخ گویـے.

 بہ این جای دعا کہ مےرسم صدایم را بـے جوهر مےکنم

 و بہ تـُـو سلام مےدهم 

هر کُجـا کہ هستے برگرد...



+اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَةِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَةٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناًحَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا.


دعای فرج :)‌⇦ عهد با زلف تو بستیم خدا می‌داند.[۳۹]


❣️مولا على(علیه‌السلام): گرسنگى کشیدن، نیکو یاورى است براى به بند کشیدن نفس و درهم شکستن عادت‌هاى آن.

امیرالمومنین علی (علیه‌السلام): چه بسا روزه‌داری که از روزه‌اش جز گرسنگی و تشنگی بهره‌ای ندارد.


دریافت
توضیحات: 

استاد پناهیان؛ یاد امیرالمومنین(علیه‌السلام) در ماه مبارک رمضان

قـاصِدَڪــ
۱۲ خرداد ۹۶ ، ۱۴:۳۴ موافقین ۱۲ مخالفین ۰

هفته‌ی پیش بعد از شنیدن مکالمات یه‌نفر و دیدن قیافه‌ی نگران و مضطربش بهش گفتم اگه ازم کمکی برمیاد براش انجام میدم. گفت و انجام دادم. با خوشحالیش، خوشحالیِ اون شبم تامین شد. مامانم همون لحظه‌ها زنگ زد و مثل همیشه خوشحالیم از صدام معلوم بود و این شد که براش تعریف کردم. گفت: همیشه همه راست نمیگن. بهش گفتم زیادی بدبینی و اضطرابِ چشمای اون شخص دروغ نمی‌گفت. این هفته بازم دیدمش. همونجا و با همون مقدمات و مکالمات. این دفعه فهمیدم که چشم‌ها هم میتونن دروغ بگن. شک کردم که ممکنه حق با مامان باشه. از ترس اینکه بقیه‌ی مکالمه هم تکرارِ هفته‌ی پیش باشه، ازش نپرسیدم که کاری ازم بر میاد یا نه. همون احساس بدی که نسبت به خودم داشتم کافی بود، نمی‌خواستم ته‌مونده‌ی اعتمادمم از بین بره.


به داداشم زنگ زدم گفتم: واسه تولد مامان تو برو انتخاب کن، عکسش رو واسه منم بفرست، اگه تصویب شد پول بریزم به حسابت از طرف جفتمون باشه. گفت: باشه ولی قبلش یه کاسه و یه تابلو هم بخر! گفتم: واسه چی؟O_o گفت: روی تابلو بنویس امروز بهار است و من نمی‌توانم آن را ببینم بذار کنارت. چشماتم ببند و کاسه رو بذار جلوت! بعد از خندیدن و گفتنِ نصیحت‌های همیشگی¹ گفتم: اینجا دانشگاه‌ست‌ها! گفت: بهتر! دانشجوها قشر دلسوزی هستن اتفاقا! گفتم: طبق جک‌ها که دانشجوها قشر بی‌پولی هستن اتفاقا!


هم‌اتاقی رفته خونه‌شون و مامان هرشب که زنگ می‌زنه اظهار ناراحتی می‌کنه از تنهایی من. و نمی‌دونه چقـــــدر خوش می‌گذره! شب‌ها پنجره بازه، روزا پنکه کلا روشنه. آهنگ‌ها رو بدون هندزفری گوش میدم و میتونم باهاش همخوانی کنم. و از همه مهمتر اگه بخوام میتونم برای همه‌ی وعده‌های غذایی بادمجون درست کنم!


برای دومین بار از وقتی که یادم میاد، جوراب رنگ تیره خریدم و چشمم که به پاهام میفته هم احساس پسر بودن بهم دست میده و هم احساس یکی از دوستام بودن!‌ جا داره به سیاستِ خرید جورابم اشاره کنم که البته تا امسال به کارم نیومده بود! چند سالی هست که جورابام معمولا حداقل از ساق پا به پایینشون سفیدِ خالی‌ان. اینجوری وقتی لنگه به لنگه گم بشن مشکلی پیش نمیاد و میشه یکی از این و یکی از اون پوشید بازم!:دی 


۱. یه‌بار براش رفته‌بودم رو منبر، بهم گفت تو از مامان بیشتر نصیحت می‌کنی! و بعدشم خطاب به مامانم که تو اتاق نبود، بلند گفت: مااامااان! بیا به این یکی مامان بگو بی‌خیال شه! :))) آیا بده که از هر رفتارِ نوجونیم که پشیمون شدم بهش تذکر میدم ممکنه بعدا پشیمون شه؟ البته من خودمم معتقدم هیچی مثل خوردن سرِ خود آدم به سنگ تاثیر نداره! ولی خب حس می‌کنم وظیفمه و باید بگم! خواهر بزرگتری گفتن! :))


۲. (این قسمت مربوط به یه قسمت بود که قبل از انتشار حذفش کردم و یادم رفت اینو حذف کنم :|)

یه‌بار خیلی خوشحال بودم، یه‌شالِ خاکستری خریدم. از مغازه که اومدم بیرون دیدم بیشتر شبیه سبزه :/ یه‌بارم یه خوراکی با جلد قرمز خریده‌بودم و بعدش دیدم نارنجیه! و طبیعتا طعمش فرق داشت. تازه این هندزفریمم اولش مشکی دیدمش و بعد مجبور شدم بپذیرم قهوه‌ایه! فعلا نظریه‌م اینه که شاید به نوع خاصی از کوررنگی مبتلام که شدتش با خوشحالیم رابطه‌ی مستقیم داره. حالا این رنگ‌هایی که گفتم مثلا سبزِ پسته‌ای و خاکستریِ پررنگ رو تصور نکنینا، نزدیک به هم‌شون رو تصور کنین. :)


*عنوان نام غذایی‌ست که در پرتال با نام پلومکزیکی موجود بود و منم نمی‌دونستم چیه. رزرو کردم و در سلف با غذایی گوشتی مواجه شدم که به نام قاطی پلو مشهور بود :| 


خدایا، شِفا یعنی تــُـو،

وقتی تــُـو در دلَـم نباشی،

من مجموعہ‌ای می‌شوم از دردها.

+یا من اسمه دوا و ذکره شفا



و اینم آخریش :)


لبِ خاموش، نمودارِ دلِ پرسخن است. 



من اسیـــرم در ڪف مهـر و وفای خویشتن

ورنه او سنگین‌دلِ نامهـــربانی بیش نیستـ 


#رهی معیری


+یک روزِ مُحـــــرَم نشوند این رمضان‌ها ...


#محمدسهرابی


++ دریافت

توضیحات: استاد پناهیان؛ به کوچکیِ آه، به بزرگی خدا
قـاصِدَڪــ
۱۰ خرداد ۹۶ ، ۰۰:۲۷ موافقین ۶ مخالفین ۰ ۲۱ نظر


گفتم

شکســتم توبـــہ‌ها

گفتے

کہ بخشــیدم بیـــا...


+ماه رمضان برام خیلی یادآور ماه محرم‌‌‌‌ـه.

+ کم‌کم داشتم نگران خودم می‌شدم! از چیزایی خوشم میومد که قبلا نکوهششون می‌کردم و احساس می‌کردم دارم خطرساز میشم واسه خودم. خوشحالم که خوردم به ماه رمضان :))

+ افطاری تنهایی نمی‌چسبه! مخصوصا اگه علاوه بر خانواده، آبجوشِ همیشگی مسجد هم نباشه! هرچی امروز لذت برده بودم، داداشم زنگ زد و با توصیف سفره شست برد :| خب اگه منم یادم نمی‌رفت رزرو کنم حرفی برای گفتن داشتم ولی امشب نداشتم. البته فقط در این زمینه‌ها! امروز یه‌ روزِ خوب بود. با اینکه اولش خواب موندم و کلاس بعدی رو هم با ۱۵ دقیقه تاخیر غیبت خوردم و الآنم که آخرشه باید تا صبح بیدار باشم تا این ۶۰ صفحه تموم شه:/، ولی روز خوبی بود؛ با اومدن نمرات میان‌ترم‌های گسسته بالاخره یه درس هم پیدا شد که خیالم راحت باشه، از خانواده اجازه گرفتم واسه اعتکافِ آخر ماه، البته در این موارد اول باید اجازه‌ی بابا رو گرفت که بشه به مامان گفت من که اجازه‌ی اصلی رو گرفتم! :) حالا اگه توی قرعه‌کشی اسمم در بیاد! و دیگه اینکه بعد از افطار هم اتفاق خوبی افتاد :)

+چرا بعد از این همه مدت به جای دوستم باید خواب باباش رو ببینم!؟:‌| البته یه حدس‌هایی می‌زنم، ولی اون حرف‌ها(که الآن دیگه خیلی هم یادم نمیاد) و یادی از قدیما دیگه باید بین من و دوستم رد و بدل میشد، نه من و باباش!:/ 

+ این ۳روز فقط با مشتق درگیر بودم:/ یکی از بچه‌های اقتصاد امتحان داشت و چون رشته‌ی دبیرستانش انسانی بود از منم کمک خواست. این چه وضعیه خب؟ گناه دارن. هرچی حد و مشتق و انتگرال ما از سوم دبیرستان تا همین ترم دوم خوندیم اینا توی یه ترم باید بخونن!

+سه شنبه هم پایان ترم آز فیزیک دارم! جزوه هم ندارم. در وصف کار عملی هم همین بس که آزمایش آخر هی در شگفت بودیم که چرا ولت‌متر صفر نشون میده؟ یکی از آقایون به طور خودجوش اومد کمک و خیلی ضایع بود که کلا یکی از قطعات رو نذاشته بودیم تو مدار!:/

+ هفته‌ی پیش یه دختربچه‌ی ناناز با چادر گل‌گلیِ صورتی و آبی ایستاده بود که باباش ازش عکس بگیره، منم از فرصت استفاده کردم و از نیمرخش عکس گرفتم. عکسه خوب نشده‌ها ولی می‌بینمش ذوق می‌کنم :)

+ امشب که بدون گوشی رفتم بیرون احساس یک کابویِ بدون اسلحه رو داشتم! :)

+قبول باشه نماز و روزه‌هاتون :))

+ به‌ جان خودم من معمولا این ماه کم‌‌حرف میشم! حالا تا ببینم در مَجاز چگونه‌ام!

قـاصِدَڪــ
۰۷ خرداد ۹۶ ، ۰۱:۰۶ موافقین ۶ مخالفین ۰ ۱۶ نظر



نشاط این بهارم بی گل رویت چه کار آید!؟

 تو گر آیى، طرب آید، بهشت آید، بهار آید!

 #بیدل دهلوی

(و در این هنگام، ما یاد فینگیل‌بانو میفتیم! :) )


+اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَةِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَةٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناًحَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا.


دعای فرج :) : عهد با زلف تو بستیم خدا می‌داند.[۳۸]


🌸پیام‌آور مهر و رحمت(صلی الله علیه و آله):

اگر بندگان بدانند که در ماه رمضان چه نعمت‌ها و آثارى هست، آرزو مى‌کنند که ماه رمضان یک سال باشد.


۷



+ ۱۰ روز مونده به پایان ماه رمضان سال۹۱ این متن رو در یک وبلاگ خوندم.

"بیاین این چند روز باقی‌مونده‌ی ماه رمضان رو قبل از افطار، زیارت عاشورا بخونیم. این کار چندتا حسن داره؛ اول اینکه روزه‌مون رو با روضه بر ارباب بی کفنمون باز میکنیم.

دوم اینکه نگاه با ارزش امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) رو به خودمون جلب میکنیم.

و آخر اینکه به برکت زیارت عاشورا، اگه کم و کاستی توی روزه‌مون داشته باشیم، ان‌شاالله خدای مهربونمون چشم پوشی میکنه." 

مطمئنا اگه الآن اینو می‌خوندم تحت تاثیر قرار نمی‌گرفتم مثل اون‌موقع، ولی به‌ هر حال از اون موقع و حتی برای بعد از ماه رمضان، خوندنش شد جزو دوست داشتنی‌های من. شما هم اگه خواستید این ماه امتحان کنید، شاید مشتری دائم بشید. :)

قـاصِدَڪــ
۰۵ خرداد ۹۶ ، ۰۹:۳۰ موافقین ۱۴ مخالفین ۰